hoe werkt het salarissysteem van coureurs bij grote Formule 1 teams
Hoe werkt het salarissysteem van Formule 1-coureurs?
Formule 1-coureurs bij grote teams ontvangen een vast basissalaris aangevuld met prestatiegebonden bonussen, zoals punten- en overwinningsbonussen. Daarnaast hebben toprijders vaak lucratieve persoonlijke sponsorcontracten die losstaan van hun teamcontract. Het totaalpakket verschilt sterk per coureur en per team.
Het basissalaris
Het fundament van elk rijderscontract is het basissalaris, ook wel het 'retainer' genoemd. Dit bedrag wordt gegarandeerd uitbetaald, ongeacht de prestaties op de baan. Bij topteams als Red Bull Racing, Mercedes en Ferrari lopen deze basisbedragen flink op.
Max Verstappen heeft naar schatting een basissalaris van € 50 tot 60 miljoen per jaar, wat hem tot een van de best betaalde sporters ter wereld maakt. Lewis Hamilton verdiende bij Mercedes naar verluidt rond de $ 40 miljoen per jaar en heeft bij Ferrari een vergelijkbaar of hoger pakket bedongen. Middenvelders als Esteban Ocon of Valtteri Bottas zitten in de range van $ 5 tot 10 miljoen per jaar.
Prestatiegebonden bonussen
Bovenop het basissalaris ontvangen coureurs doorgaans bonussen op basis van:
- Overwinningen: een vaste bonus per gewonnen race
- Podiumplaatsen: lagere bedragen voor tweede en derde plekken
- Kampioenschap: een significante eenmalige bonus bij het winnen van het rijderskampioenschap
- Constructeurskampioenschap: sommige coureurs profiteren mee als het team de constructeurstitel pakt
- Snelste ronde of pole position: kleinere bonusbedragen
Dit bonusdeel kan bij een uitzonderlijk seizoen – zoals dat van Verstappen in 2023 met 19 overwinningen – oplopen tot meerdere miljoenen euro's extra.
Persoonlijke sponsorcontracten
Een minder zichtbaar maar financieel zeer belangrijk onderdeel zijn de persoonlijke sponsordeals. Coureurs mogen op hun helm, raceoverall en pet ruimte verkopen aan sponsors, voor zover het team dit toestaat. Lewis Hamilton heeft langlopende deals met merken als Tommy Hilfiger en Monster Energy. Verstappen heeft overeenkomsten met onder andere Jumbo en Ziggo.
Deze deals kunnen jaarlijks € 5 tot 15 miljoen extra opleveren, afhankelijk van de populariteit van de coureur.
Het verschil tussen grote en kleine teams
Bij kleinere teams als Williams of Haas ziet het plaatje er heel anders uit. Sommige coureurs betalen daar zelfs mee om te mogen rijden, via zogenaamde 'pay drivers'. Zij brengen sponsorgeld mee van externe partijen, wat het team helpt zijn begroting te financieren. In ruil daarvoor is hun eigen salaris minimaal of zelfs nul.
Contractduur en onderhandelingen
Rijderscontracten lopen meestal 1 tot 3 jaar, met opties voor verlenging. Toprijders hebben vaak uitstapclausules ingebouwd, waarmee ze eerder kunnen vertrekken als bepaalde prestatie-eisen niet worden gehaald. Ook kunnen teams clausules opnemen die het salaris verlagen bij herhaalde fouten of crashes.
Contractonderhandelingen worden begeleid door gespecialiseerde managers. De bekendste is misschien wel Nicolas Todt (manager van Charles Leclerc) en Mark Webbers vroegere rol als manager van Sebastien Buemi.
Salaris vs. totale verdiensten
Het is belangrijk onderscheid te maken tussen het 'salaris' en de totale verdiensten. Een coureur als Verstappen verdient naar schatting in totaal € 70 tot 80 miljoen per jaar als je alle inkomstenbronnen bij elkaar optelt: basissalaris, bonussen, persoonlijke sponsordeals en inkomsten uit merkactiviteiten.
Ter vergelijking: het totale budget van een klein team als Haas bedraagt ongeveer $ 150 miljoen per seizoen – minder dan twee keer het jaarpakket van de best betaalde rijder.
Conclusie
Het salarissysteem in de Formule 1 is gelaagd en sterk afhankelijk van de status van de coureur, de prestaties en de onderhandelingspositie. Grote teams betalen miljoenen aan vaste salarissen plus bonussen, terwijl persoonlijke sponsordeals het totale pakket nog verder opdrijven. Voor aankomende talenten bij kleine teams kan de financiële realiteit echter heel anders – en veel soberder – zijn.
