waarom gaat een team soms voor een éénstopstrategie terwijl anderen twee keer stoppen
Waarom stoppen sommige F1-teams maar één keer terwijl anderen twee keer stoppen?
Een éénstopstrategie is sneller in theorie als de banden lang genoeg meegaan om de tijdsverlies van een extra stop (ongeveer 20 tot 25 seconden per pitstop) niet te rechtvaardigen. Teams kiezen voor twee stops wanneer de bandenslijtage zo hoog is dat een verse set banden zoveel extra snelheid oplevert dat die tijdswinst de extra pittime ruimschoots compenseert.
De basisregel: pitstoptijd versus bandenperformance
Elke pitstop kost gemiddeld 20 tot 25 seconden in netto racetijd — de tijd dat de auto stilstaat (doorgaans 2,5 tot 3 seconden) plus de tijd verloren in de pitlane zelf. Een team moet dus berekenen of een extra set verse banden genoeg laptijdwinst oplevert om die verloren seconden terug te verdienen.
Als een coureur op versleten harde banden 1,5 seconde per ronde verliest ten opzichte van een concurrent op verse mediums, zijn er slechts 15 tot 17 ronden nodig om een extra stop volledig terug te verdienen. Duurt de stint langer, dan loont de extra stop.
Factoren die de strategie bepalen
1. Bandenslijtage per circuit
Circuits met veel snel snelle bochten en hoge zijdelingse krachten — zoals Silverstone, Barcelona of Suzuka — versleten banden veel sneller. Op circuits als Monaco of Monza is de slijtage laag, waardoor een éénstop realistischer is.
Pirelli brengt elk weekend drie compounds mee. Op Monaco 2023 reden meerdere coureurs een vrijwel volledig schone éénstop, omdat de lage slijtage en de vrijwel onmogelijke inhaalactie (trackposition is alles) dat dicteerden.
2. Startpositie en trackposition
Een coureur die vooraan start heeft belang bij een lange eerste stint: hij hoeft niemand in te halen en verliest zo min mogelijk posities tijdens een stop. Een coureur die achteraan start kan juist agressiever twee keer stoppen en inhalen op pure snelheid met verse banden — dit heet een undercut of overcut strategie.
3. Safety car en virtual safety car
Een onverwachte safety car maakt een pitstop plotseling vrijwel gratis (de tijdsverlies wordt genivelleerd door het lagere tempo). Teams die nog moesten stoppen, duiken dan naar binnen. Dit kan een gepland éénstopteam dwingen tot een extra stop, of een tweestopper omzetten in een éénstop.
4. Undercut en overcut
- Undercut: eerder stoppen dan de concurrent, hopen dat verse banden zo snel zijn dat je vóór hem uitkomt wanneer hij zelf stopt.
- Overcut: langer doorrijden, hopen dat de concurrent inlevert op versleten banden terwijl jij je positie handhaaft.
Tijdens de GP van Italië 2021 gebruikte McLaren de undercut perfect: Ricciardo stopte vroeg, haalde met verse banden cruciale tijd terug en won de race — mede omdat Ferrari te lang wachtte.
5. Compound-keuze en startstrategie
Wie op zaterdag een softer compound in Q2 heeft gezet (om de Q3 te halen), moet die band gebruiken bij de start. Softs slijten snel, wat een vroege eerste stop afdwingt en dus vaker een tweestop onontkoombaar maakt. Teams die met de medium starten, houden meer flexibiliteit voor een éénstop.
Praktijkvoorbeeld: Barcelona 2022
In Spanje 2022 startte Max Verstappen op mediums. Na een vroege safety car switchte Red Bull hem naar een driestopstrategie — uitzonderlijk, maar de zachte banden aan het einde gaven hem de snelheid om Charles Leclerc (die twee keer stopte) in te halen. Dit toont aan dat strategie nooit statisch is: data van de pitwall over bandentemperatuur, slijtagemodellen en de posities van concurrenten wordt realtime bijgesteld.
Conclusie
De keuze tussen één of twee stops draait om een continue kosten-batenanalyse van bandenprestatie versus pitlooptijd, aangevuld met racesituaties zoals safety cars, verkeer en de posities van rivalen. Er is zelden één juist antwoord — daarom zien we regelmatig dat teams aan het begin van de race dezelfde strategie plannen, maar halverwege totaal verschillende keuzes maken op basis van live data.
